1. تعیین پارامترهای جوشکاری: قبل از شروع به استفاده از دستگاه جوش اتوماتیک، ابتدا باید پارامترهای جوشکاری از جمله جریان جوش، ولتاژ، سرعت جوش و غیره را تنظیم کنید. فرآیندهای مختلف جوشکاری نیاز به تنظیمات پارامتر متفاوتی دارند، بنابراین اپراتورها باید مطابق با آن تنظیم کنند. به الزامات خاص جوشکاری
2. وارد کردن فایل های قطعه کار: دستگاه های جوش اتوماتیک عموما فایل های مسیر جوشکاری را از طریق نرم افزار CAD تولید می کنند و اپراتورها باید این فایل ها را به سیستم کنترل وارد کنند. پس از وارد کردن فایل، اپراتور می تواند مسیر جوشکاری را مشاهده و ویرایش کند و تنظیمات و اصلاحات لازم را انجام دهد.
3. تنظیم موقعیت قطعه کار: قبل از جوشکاری، اپراتور باید موقعیت قطعه کار و نقطه شروع جوش را تعیین کند. از طریق سیستم کنترل نرم افزاری، اپراتور می تواند محل قطعه کار را روی رابط گرافیکی انتخاب کرده و نقطه شروع جوشکاری مناسب را تعیین کند.
4. انتخاب حالت جوشکاری: دستگاه های جوش اتوماتیک معمولاً از حالت های جوشکاری متعدد مانند جوش مداوم، جوش نقطه ای و غیره پشتیبانی می کنند. اپراتور می تواند حالت جوش مناسب را با توجه به نیازهای واقعی انتخاب کند و تنظیمات مربوطه را انجام دهد.
5. شروع جوشکاری: پس از تنظیم پارامترها، وارد کردن فایل قطعه کار، تنظیم موقعیت قطعه کار و انتخاب حالت جوشکاری، اپراتور می تواند با کلیک بر روی دکمه شروع، دستگاه جوش اتوماتیک شروع به جوشکاری کند. سیستم کنترل نرم افزار به طور خودکار حرکت دستگاه جوش را با توجه به پارامترها و مسیرهای تعیین شده برای تکمیل فرآیند جوشکاری کنترل می کند.