چگونه صافی میز کار جوشکاری سه بعدی را بررسی کنیم؟

I. ابزارهای اندازه گیری سنتی

1. روش نشانگر شماره گیری/میکرومتر: نشانگر شماره گیری را به محور Z- وصل کنید و زین را در امتداد سطح میز کار فشار دهید. خطای صافی را با اندازه گیری افست اشاره گر محاسبه کنید. دقت می تواند به 0.01 میلی متر برسد. یک سطح مرجع باید با استفاده از ابزارهایی مانند یک خط مستقیم و بلوک های کانتور ایجاد شود، و انحراف باید از طریق اندازه گیری های چند نقطه ای تعیین شود.

2. روش تراز و مربع: از یک سطح دقیق یا مربع استاندارد برای بررسی عمود بودن سطح میز کار به سطح مرجع استفاده کنید. داده ها را ثبت کرده و با استفاده از روش رهگیری خطا را محاسبه کنید. روش مورب (توصیه شده توسط استانداردهای ملی) می تواند به طور جامع صافی را ارزیابی کند، اما داده ها باید در طول خطوط اندازه گیری چندگانه جمع آوری شوند.

II. 3اسکن D و فناوری لیزر

1.-اسکنر سه بعدی درجه صنعتی: اسکن بدون تماس-می تواند داده های سه بعدی{4}}در اندازه کامل را بدست آورد. همراه با نرم افزار بازرسی، یک گزارش صافی با دقت 0.01 میلی متر تولید می شود. مناسب برای سطوح منحنی پیچیده

2. ردیاب لیزری: تجهیزات لیزری با دقت بالا (مانند API Radial) برای میزهای کار بزرگ مناسب است. خطای مسطح بودن را با استفاده از مختصات مکانی محاسبه می کند و برای نصب و تست موقعیت یابی در سایت- مناسب است.

III. آزمایش اختصاصی برای پلتفرم‌های انعطاف‌پذیر: سکوهای جوشکاری انعطاف‌پذیر سه بعدی- باید پارامترهای زیر را داشته باشند:

 صافی کمتر یا مساوی 0.10/1000 میلی متر، عمودی کمتر یا مساوی 0.10/200 میلی متر.

 بازرسی با استفاده از روش رهگیری سطح الکترونیکی انجام می شود و مقدار خطا با استفاده از نرم افزار محاسبه می شود.

موارد احتیاط:

 دمای محیط و ارتعاش می تواند نتایج اندازه گیری را تحت تاثیر قرار دهد. عملیات باید در شرایط پایدار انجام شود.

 برای میزهای کار بزرگ، توصیه می‌شود از روش اندازه‌گیری چند{0}نقطه‌ای (مثلاً 8-16 نقطه نمونه‌برداری) برای بهبود نمایندگی استفاده کنید.